Pages

Monday, April 25, 2016

දැන් මගෙ අතත් පිච්චෙන්න පටන් අරන් ...


නුඹ මා මතකයට නො නගා
ඇහැරැනු හැම දවසක ම
සිදුවන අපූරැ සිදුවීමක් ගැන
ගැඹුරින් සීනාසී පැවසුවා
නුඹට මතක ද ?

හරිම අපූරැයි එය...

"තේ හැදුවත් - කෝපි හැදුවත්
කැද හැදුවත් - වඩේ හැදුවත්
බත් හැදුවත් - කොත්තු හැදුවත්
සැන්විච් හැදුවත් - පුඩිං හැදුවත්
ව්යංජනයක් හැදුවත් - මැල්ලුමක් හැදුවත්
එදාට මගේ අත 
පිච්චෙනවාමයි කොහොමහරි ... "  

නුඹ මෙසේ කියුවත්
නිමිති, පේන, තරැ අනාවැකි
බැහැර කළ
හේතුවාදිනියකි නුඹ,
එහෙව් නුඹටත්
හේතුවක් හොයන්නට සිදුවු
සිදුවීමකි එය....

අපේ සමහර සිදුවීම්
හරියට Kim - Ki- Duk ගේ
" Dream " වගෙයි,
නුඹ සිතන විට යමක්
මට සිදුවෙයි යමක්
මම සිතන විට යමක්
නුඹට සිදුවෙයි යමක්...

ඒ එදා,
අප දෙදෙනා
අවසානයට තර්ක කළ
සමීකරණගත නො කළ
"සමාන්තර සිදුවීම් සහ ප්රති සිදුවීම්"
සංකල්පයට අනුව දැයි
කිව නොහැක...




* * * * * * * * * * * * * * *
එතැන් සිට
දින හාරදාස් තුන්සිය
අසූවක් ගත විය.
* * * * * * * * * * * * * * *




අද
මං නිකමට
හදපු පොල් සම්බෝලය
හවසටත් කන්නැයි සිතා
මලවන්ට පෑන් එකට දැමූ ටිකට
අත පිච්චුනා පළවැනි වතාවට...


අනේ මන්දා ඉතින්
ම'සමේ සමස්ත වර්ගඵලයම  
නියමතයි පිච්චෙන්ට 
අද ඉදන්...





Monday, April 18, 2016

ස්ව-රූප



නපුරු නිජ බිම
වෙන් කළා
මාත් ඈත් 

පර්දාවත් අමුඩ ලේන්සුවත්
නපුරු වූවා 
වෙන් කරන්නට 
මාත් ඈත් 

වාසගම ජාතකය
නපුරුකම් පෑවා
දුරස් කරන්නට
මාත් ඈත් 

පොල් ගස් තල් ගස් 
එදිරි වූවා
එකතු වන විට 
මාත් ඈත් 

වහි දිය පාට තිලකය
පපුව පිර වූ රෝම කූප
නොගැලපුනා ද
එක් කරන්නට 
මාත් ඈත් 

රතු ලෙයට ඕනෑ වුණා
මුහු කරන්ට
මාත් ඈත් 

ඒත්,
ගං දියට ඕනෑ වුණා
සනසන්න
මාත් ඈත්. 

පදාර්ථිකයන්...

පදාර්ථිකයා...